cookies

Serwis korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę, że będą one umieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo zmienić ustawienia dotyczące plików cookies w swojej przeglądarce.

Czujesz czasem ostre i nagłe ukłucie w klatce piersiowej i nie wiesz co to jest? Znamy odpowiedź.
logo-head
czytaj dalej
Żartobliwie mówi się, że jeśli przekroczymy już dany wiek - na ogół jest to 25 lub 30 lat - to każdy ból, który odczuwamy w ciele, łączy się z poważnym ryzykiem śmierci. Na ten temat powstało nawet od groma memów. W jednym z nich starszy pan leży na łóżku szpitalnym, a wokół niego krzątają się lekarze i jeden pyta drugiego: „co mu jest?”, na co ten drugi odpowiada „skończył 25 lat”. 

Coś w tym wszystkim jednak jest. W młodości każdy ból w ciele wiąże się z machnięciem ręką i przekonaniem, że przecież to nic poważnego i za chwilę na pewno samo przejdzie, co na ogół się sprawdza. Jeśli jednak człowiek jest już starszy, to zdecydowanie większą uwagę zaczyna zwracać na tego typu drobne rzeczy.

Jedną z najgorszych tego typu dolegliwości jest to charakterystyczne ukłucie w klatce piersiowej, które często błędnie postrzegane jest, jako atak serca. 

Skoro więc to nie atak, to czym jest ten ból? Na pewno sami go kojarzycie i na pewno sami niejednokrotnie go doświadczyliście. Z czym więc mieliście do czynienia? Tego dowiecie się dalej. 

W fachowej literaturze dolegliwość ta nazywana jest precordial catch syndrome (PCS). Różni się on jednak od ataku serca tym, że nie rozchodzi się po całym ciele, a jedynie promieniuje z jednego miejsca. Miejscem tym jest przód klatki piersiowej w okolicach jej środka. Umiejscowiony jest on przed sercem - stąd też jego nazwa, prekordialny. Dodatkowo bólowi temu nie towarzyszą dolegliwości, które zwykle wiążą się z atakiem serca: chory się nie poci oraz nie miewa mdłości. 

Ból zwykle znika tak nagle, jak się pojawia. Trwa on od 30 sekund do 3 minut. Często zdarza się również tak, że oddychanie intensyfikuje odczucia związane z bólem. Specjaliści zalecają oddychać nieco płycej, co zwykle pomaga w takich sytuacjach. Skąd jednak bierze się ten ból i co go powoduje? 

Naukowcy nie są tak naprawdę pewni. Najbardziej wiarygodna teoria mówi jednak, że ból spowodowany jest podrażnieniem lub „szczypaniem” nerwów na wewnętrznej ścianie klatki piersiowej (opłucnej), co nie jest w żaden sposób związane z uszkodzeniem serca lub płuc. 

W większości przypadków jest tak, że ludzie po prostu wyrastają z podobnych ataków bólu. Jeśli jednak macie z tym poważny problem i nęka on was wyjątkowo często, to podobno przyjęcie wyprostowanej pozycji pomaga pozbyć się bólu nieco szybciej. Pamiętajcie również o oddechu. 

Nie ma jednak powodów do paniki. Tego typu ataki nie zagrażają zdrowiu człowieka ani nie niosą ze sobą poważniejszych konsekwencji. Grunt, żeby nie panikować!
Źródło:  wiedzoholik.pl
Dodano: 20.09.2020
autor: Jackson

Zobacz również

Jono przez lata nie potrafił zaakceptować swojego wyglądu. Dziś mówi, że kocha swoją twarz. Założył fundację Love Me Love My Face i pomaga dzieciom z tym samym zespołem uwierzyć w siebie oraz poczuć, że nie są same.
logo-head
Dodano: 10.11.2026
Jono Lancaster został porzucony przez rodziców tuż po urodzeniu. Dziś pomaga dzieciom takim jak on zaakceptować siebie i poczuć, że nie są same.
logo-head
czytaj dalej

Jono wie, jak to jest dorastać z poczuciem, że wszyscy widzą przede wszystkim Twoją twarz. Przez lata sam nie potrafił jej zaakceptować, choć w domu miał miłość i wsparcie Jean.

Dziś podróżuje po świecie i spotyka dzieci z zespołem Treachera Collinsa. Mogą poznać kogoś, kto wygląda podobnie, rozumie ich doświadczenia i pokazuje im, że mogą marzyć, budować relacje i cieszyć się życiem.

Sam potrzebował lat, by pokochać swój wygląd. Teraz pomaga innym odnaleźć tę akceptację. 

Dodano: 10.11.2026
Jono urodził się z zespołem Treachera Collinsa - rzadką chorobą genetyczną wpływającą na rozwój twarzy. Zaledwie 36 godzin po jego narodzinach biologiczni rodzice opuścili szpital bez niego.
logo-head
Dodano: 10.11.2026
Dwa tygodnie później trafił pod opiekę Jean, która została jego mamą zastępczą. Gdy zobaczyła go po raz pierwszy, uśmiechnęła się i od razu poczuła z nim więź. Pięć lat później oficjalnie go adoptowała.
logo-head
Dodano: 10.11.2026
Goście przywozili różne prezenty: kaczki, krowy, sprzęt AGD, a nawet samochód. Choć wcześniej go nie znali, przyjechali, by w tym dniu nie czuł się sam. Wspólnie świętowali, a następnego dnia sami posprzątali plac, na którym odbyło się wesele.
logo-head
Dodano: 10.11.2026