Obszar, na którym rosły te często niemal 1000-letnie drzewa, już wcześniej był miejscem akcji i protestów wolontariuszy i działaczy na rzecz przyrody.
Julia wspięła się na Lunę (tak nazwała sekowoję, na której zamieszkała) w grudniu 1997, by zejść z niej dopiero w grudniu 1999, kiedy to podpisano umowę z firmą Pacific Lumber gwarantującą ochronę zarówno sekwoi, na której mieszkała Julia, jak i wszystkich drzew na terenie 3 hektarów strefy buforowej wokół.
Sprawą zainteresowane były największe stacje telewizyjne. CNN, BBC czy New York Times. Hill rozmawiała z dziennikarzami przez radio (na drzewie miała telefon zasilany solarnie), ale przyjmowała również śmiałków na drzewie.
Julia otrzymała aktywne wsparcie kilku organizacji, w tym Earth First! oraz wolontariuszy, którzy za pomocą lin dostarczali jej na szczyt drzewa jedzenie i środki mające pomóc w przeżyciu.
Nie było to jednak łatwe. Na szczycie sekwoi Julia musiała mierzyć się z mroźnymi ulewami, wiatrem sięgającym 64 km/h, a także próbami zastraszania jej blisko podlatującymi helikopterami czy próbami ścinania drzewa nocą przez wściekłych przedstawicieli firmy Pacific Lumber.
Julia przez 2 lata żyła na dwóch platformach o bokach mniej więcej 2 na 2 metry. Bez żadnych zabezpieczeń. Podgrzewając posiłki na palniku gazowym i drżąc z zimna podczas chłodnych nocy zawinięta w gruby śpiwór.
Dziś Julia działa jako ekologiczny mówca motywacyjny, pisze książki i jest współzałożycielką fundacji Circle od Life. Wciąż wspiera protestujących i pomaga organizować się małym społecznościom wokół działań na rzecz proekologicznych zmian.
Zobacz również
STS sfinansuje metamorfozę tunelu i korytarza, którymi piłkarze Rakowa Częstochowa wychodzą na murawę. O ich wyglądzie zdecydują kibice, wybierając jeden z dwóch projektów. Jeden z nich upamiętnia legendy klubu, w tym Jacka Magierę.
Do głosowania zachęca kapitan zespołu Fran Tudor. Głos możecie oddać pod poniższym linkiem, wybierając reakcję przypisaną do danego projektu. Macie czas do jutra, 13 listopada, do godz. 19:21!
Na Bachledzkim Wierchu w Zakopanem, na chronionym terenie objętym zakazem zabudowy, powstało pięć domów. Podczas budowy inwestor przekonywał urzędników, że stawia „poidła dla koni”.
Sąd wymierzył mu 5 tys. zł grzywny i nakazał rozbiórkę budynków oraz usunięcie drogi dojazdowej. Wyrok jest prawomocny.
Pojawił się jednak problem: jak podała „Gazeta Krakowska”, dwa dni przed rozstrzygnięciem sądu drugiej instancji nieruchomość przekazano spółce utworzonej przez osoby bliskie inwestorowi.
Obowiązek rozbiórki dotyczy więc człowieka, który nie jest już właścicielem nieruchomości. Nie można go też automatycznie przenieść na nowych właścicieli. Budynki nadal stoją, a termin ich rozbiórki pozostaje nieznany.
