Barbieri regularnie stawiał się na wizyty kontrolne. Lekarze kontrolowali jego stan zdrowia i przy okazji każdej wizyty robili mu szczegółowe badania. Podczas trwania postu 27-latek stosował suplementację potasu, sodu i kompleksu witamin. Lekarze polecili mu też picie dużej ilości napojów o niskiej wartości kalorycznej - kawy, herbaty i wody mineralnej.
Przez niemal cały okres głodówki Barbieri miał bardzo niski poziom glukozy, co wskazywało na to, że organizm znajduje się w stanie głodówki. Skutkowało to ogromnym osłabieniem. Post został zakończony po 382 dniach, 11 lipca 1966 roku. Tego dnia Angus stanął na wadze, która pokazała wagę 82 kilogramy - nasz bohater w trakcie 382 dni głodówki zrzucił 125 kilogramów. Pierwszym śniadaniem mężczyzny po zakończeniu głodówki było jedno jajko, kromka chleba z masłem i kawa.
Po 5 latach od zakończenia głodówki Barbieri ważył 88 kilogramów.

Zobacz również
Według analizy RareBirthday, obejmującej około 487 milionów urodzeń z 29 krajów i obszarów, najrzadszą datą urodzin był 25 grudnia. Kolejne miejsca zajęły 1 stycznia i 24 grudnia. 29 lutego umieściłem na końcu jako szczególny przypadek, a nie faktyczne 20. miejsce - gdyż ta data wypada co 4 lata.

4 listopada 1960 roku Heinz von Foerster, Patricia Mora i Lawrence Amiot opublikowali w „Science” pracę pod wymownym tytułem: „Koniec świata: piątek, 13 listopada 2026 roku”.
Przeanalizowali historyczny wzrost liczby ludności i obliczyli, że gdyby nadal przebiegał według tego samego modelu, właśnie dziś populacja dążyłaby do nieskończoności.
Brzmi jak zapowiedź apokalipsy, ale kluczowe jest słowo „gdyby”. Matematyczny wynik pokazywał, że taki wzrost nie może trwać wiecznie. Nie był dowodem na to, że konkretnego dnia ludzkość wyginie.
Piątek trzynastego możemy więc spędzić zgodnie z planem. ?
