„Mężczyzna nie wyrobił dziennej normy zbioru kauczuku, więc belgijscy nadzorcy odcięli jego córce dłoń i stopę. Miała na imię Boali. Miała pięć lat. Następnie ją zamordowali. Ale nie zaprzestali na tym. Następnie zamordowali także jego żonę. I jakby było to niewystarczająco okrutne, niewystarczająco wymowne, dodatkowo zjedli szczątki Boali i jej matki. Następnie obdarowali Nsali pozostałościami po ciele jego córki, którą tak bardzo kochał. Jego życie zostało zrujnowane. Częściowo zniszczyli je już wcześniej, zmuszając do niewolniczej pracy, ale ten akt przypieczętował całą tragedię. Całe to okrucieństwo działo się z powodu jednego człowieka, żyjącego tysiące kilometrów za morzem, jednego człowieka, któremu nigdy nie dość było bogactwa, który zadeklarował ten ląd jako swój, i ludzi żyjących tutaj jako swoją własność. Leopoldowi nie przeszło nawet przez myśl, że te afrykańskie dzieci, te kobiety i mężczyźni, byli naszymi w pełni ludzkimi braćmi, stworzonymi przez tą samą Rękę, która stworzyła jego królewski ród.”
Wolne Państwo Kongo było królestwem w Środkowej Afryce, będącym prywatną własnością Króla Leopolda II, króla Belgów, założonym i uznanym na Konferencji Berlińskiej w 1885 roku. Przez 23 lata (1885-1908) rządów Leopolda II w Państwie Konga zmasakrowano około 10 milionów Afrykańczyków, odcinając im dłonie lub genitalia, chłoszcząc na śmierć, głodząc, zmuszając do niewolniczej pracy, zabierając dzieci jako zakładników i paląc wioski. Wszystkie te zbrodnie Leopold II popełnił nie stawiając nawet w Kongo stopy. Za jego rządów, Wolne Państwo Kongo stało się jednym z największych skandali wczesnego dwudziestego wieku.
Zobacz również
Na Bachledzkim Wierchu w Zakopanem, na chronionym terenie objętym zakazem zabudowy, powstało pięć domów. Podczas budowy inwestor przekonywał urzędników, że stawia „poidła dla koni”.
Sąd wymierzył mu 5 tys. zł grzywny i nakazał rozbiórkę budynków oraz usunięcie drogi dojazdowej. Wyrok jest prawomocny.
Pojawił się jednak problem: jak podała „Gazeta Krakowska”, dwa dni przed rozstrzygnięciem sądu drugiej instancji nieruchomość przekazano spółce utworzonej przez osoby bliskie inwestorowi.
Obowiązek rozbiórki dotyczy więc człowieka, który nie jest już właścicielem nieruchomości. Nie można go też automatycznie przenieść na nowych właścicieli. Budynki nadal stoją, a termin ich rozbiórki pozostaje nieznany.
10 listopada odsłonięto tablicę „Marie Sklodowska-Curie Way” przy Uniwersytecie Rockefellera. W uroczystości uczestniczyli Martyna Wojciechowska, przewodnicząca Rady Miasta Julie Menin i konsul generalny RP Mateusz Sakowicz.
Tak Nowy Jork upamiętnił polską noblistkę w przeddzień Święta Niepodległości, 105 lat po jej pierwszej wizycie w USA.
