Wszystko zaczęło się wraz z wynalezieniem płyty gramofonowej. W ówczesnym czasie działały one z prędkością 70 obrotów na minutę. Ta prędkość (oraz sam standardowy rozmiar płyty) sprawiały, że piosenki umieszczane na tych nośnikach trwały po 3-4 minuty, ponieważ tak było najwygodniej. Potem płyty gramofonowe ewoluowały i umożliwiały odtwarzanie w innych prędkościach. Wraz z pojawieniem się 50 obrotów na minutę długość piosenek spadła do 3 minut. Potem pojawiły się 33 obroty, a długość utworów znów wynosiła 3-4 minuty. Nie jest to jednak jedyny powód.
Innym powodem jest radio. Emitowane na antenie utwory nie mogą trwać zbyt długo, ponieważ uwaga słuchacza może łatwo się rozproszyć i zmieni on stację radiową, a tego przecież żaden wydawca nie chce. Do tego wszystkiego trzeba znaleźć czas na reklamy. Jeśli mamy więc do dyspozycji krótsze kawałki, jesteśmy w stanie upchnąć nieco więcej reklam w tym samym czasie.
Wiadomo oczywiście, że radio jest najlepszym miejscem promocji dla utworu muzycznego. Właśnie z tego powodu wielu artystów komponuje swoje piosenki właśnie „pod radio”. Jeśli rozgłośni będzie pasował dany format, to ta chętnie zacznie emitować dany utwór, a ten zdobędzie dzięki temu popularność - proste.

Zobacz również
4 listopada 1960 roku Heinz von Foerster, Patricia Mora i Lawrence Amiot opublikowali w „Science” pracę pod wymownym tytułem: „Koniec świata: piątek, 13 listopada 2026 roku”.
Przeanalizowali historyczny wzrost liczby ludności i obliczyli, że gdyby nadal przebiegał według tego samego modelu, właśnie dziś populacja dążyłaby do nieskończoności.
Brzmi jak zapowiedź apokalipsy, ale kluczowe jest słowo „gdyby”. Matematyczny wynik pokazywał, że taki wzrost nie może trwać wiecznie. Nie był dowodem na to, że konkretnego dnia ludzkość wyginie.
Piątek trzynastego możemy więc spędzić zgodnie z planem. ?
