Jeden telefon sprawił, że dyrektor szkoły w Nepalu w ciągu kilku minut zdołał ocalić 1643 dzieci przed nadciągającą powodzią.

Wszyscy przeżyli. Uczniowie przeczekali powódź na zboczu wzgórza, patrząc, jak woda porywa ich szkołę. Wszyscy 1643 uczniowie ocaleli. Gdy Dawadiego nazwano bohaterem, odpowiedział: „A co innego miałem zrobić?”

Ale do szkoły wciąż jechały autobusy pełne dzieci. Dawadi zorientował się, że kilka szkolnych autobusów zmierza prosto w stronę zagrożonej doliny. W każdym było około 80 dzieci. Zaczął dzwonić do kierowców i kazał im natychmiast zawracać.

Jeden z autobusów był już na moście. Ostatni autobus zdążył wjechać na most. Dyrektor zauważył go i krzyknął do kierowcy, żeby natychmiast się wycofał. Chwilę później most został porwany przez wodę. Szkoła również.

Dyrektor natychmiast zarządził ewakuację szkoły. Uruchomił szkolny dzwonek, a nauczyciele wyprowadzili dzieci z klas i ruszyli z nimi w górę zbocza. Niektóre dzieci były sparaliżowane strachem i nie były w stanie iść o własnych siłach.