Często pacjenci mają poważne rozważania - np. o tym, że ich życie było zbyt krótkie, zbyt ponure, za trudne. Czasem odwrotnie - podkreślają, że było wspaniałe, że żałują, iż nie dbali o zdrowie, przez co znaleźli się w takiej, a nie innej sytuacji.
Wypowiadają coś, czego pielęgniarki nie zapomną do końca życia - jak para małżonków, oboje w stanie terminalnym, która poprosiła o to, by można było złączyć ich łóżka. Chcieli ostatnie chwile spędzić razem - jak w domu.
Naukowcy także przyjrzeli się zachowaniu ludzi śmiertelnie chorych. Osoby, które wiedzą, że zbliża się koniec ich życia, zamiast być przygnębionymi, są nastawione do życia pozytywnie. Sprawdzili posty na blogu osób nieuleczalnie chorych. Były one zaskakująco podnoszące na duchu. Liczba pozytywnych słów rosła, gdy śmierć była coraz bliższa – informuje New Zeland Herald.

Zobacz również
4 listopada 1960 roku Heinz von Foerster, Patricia Mora i Lawrence Amiot opublikowali w „Science” pracę pod wymownym tytułem: „Koniec świata: piątek, 13 listopada 2026 roku”.
Przeanalizowali historyczny wzrost liczby ludności i obliczyli, że gdyby nadal przebiegał według tego samego modelu, właśnie dziś populacja dążyłaby do nieskończoności.
Brzmi jak zapowiedź apokalipsy, ale kluczowe jest słowo „gdyby”. Matematyczny wynik pokazywał, że taki wzrost nie może trwać wiecznie. Nie był dowodem na to, że konkretnego dnia ludzkość wyginie.
Piątek trzynastego możemy więc spędzić zgodnie z planem. ?
